ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψήφισαν να έρθουν οι μετανάστες στην Αμυδγαλέζα

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ψήφισαν να έρθουν οι μετανάστες στην Αμυδγαλέζα.

ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ ΟΙ ΔΗΜΑΡΧΟΙ ΑΓ.ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΚΑΙ ΚΗΦΙΣΙΑΣ ΑΔΕΙΑΣΑΝ ΣΤΕΓΝΑ ΤΟΝ ΔΗΜΑΡΧΟ ΑΧΑΡΝΩΝ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ

Την ανεξαρτητοποίησή του από την παράταξη ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, με την οποία εξελέγη στο Διοικητικό Συμβούλιο της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων, ανακοίνωσε ο Δήμαρχος Σωτήρης Ντούρος. Μιλώντας στο Δημοτικό Συμβούλιο, το βράδυ της Πέμπτης, 26 Απριλίου ο Δήμαρχος εξήγησε ότι με τον τρόπο αυτό εκφράζει τη διαμαρτυρία του για την άρνηση της παράταξής του να απαιτήσει από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης την διακοπή των εργασιών κατασκευής Κέντρου Κράτησης στην Αμυγδαλέζα, μέχρι τις εκλογές της 6ης Μαΐου.

Εν τω μεταξύ το αποκρουστικό πρόσωπο της μνημονιακής συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, αντίκρισε το μεσημέρι της Πέμπτης, στη έκτακτη συνεδρίαση του ΔΣ, της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων (ΠΕΔΑ), ο Δήμος Αχαρνών. Ο Δήμαρχος Αχαρνών και αρκετά μέλη της διοίκησης του Δήμου, που ζήτησαν να ανασταλούν οι εργασίες κατασκευής του Κέντρου Κράτησης, μέχρι τις εκλογές, βρέθηκαν μπροστά στην άρνηση των παρατάξεων οι οποίες πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Οι επικεφαλής τους, Δήμαρχοι Αγίων Αναργύρων Νίκος Σαράντης και Κηφισιάς Νίκος Χιωτάκης, συμφώνησαν, προσχηματικά, ότι κακώς χωροθετήθηκε το Κέντρο στην Αμυγδαλέζα κι ότι, πράγματι, συντρέχει λόγος άμεσης  συνάντησης με τον Υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Εν τούτοις, σε αγαστή σύμπνοια, δεν ζήτησαν την αναστολή ή την διακοπή των εργασιών, αλλά αρκέστηκαν στο αίτημα να μη λειτουργήσει το Κέντρο, μέχρι να γίνει η συνάντηση με τον Υπουργό. Αυτό σημαίνει ότι παρά την προδήλως παράνομη απόφαση Χρυσοχοΐδη και παρά το γεγονός ότι οι προϋποθέσεις δημιουργίας των Κέντρων Κράτησης που είχε θέσει η ΠΕΔΑ δεν τηρήθηκαν, εν τούτοις οι δύο μεγαλύτερες παρατάξεις της ΠΕΔΑ δεν θεωρούν αναγκαία την διακοπή των εργασιών, μέχρι τις εκλογές, δίνοντας στο Υπουργείο την πίστωση χρόνου που χρειάζεται για να ολοκληρώσει την κατασκευή του Κέντρου. Η απόφαση που λήφθηκε με οριακή πλειοψηφία, εξόργισε το Δήμαρχο Σωτήρη Ντούρο και τα μέλη της διοίκησης του Δήμου Αχαρνών που παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση. Μάλιστα ο Δήμαρχος έκανε ευθέως λόγο για συμπαιγνία σε βάρος του Δήμου Αχαρνών, με άνωθεν κομματικές εντολές και υποστήριξε ότι κάτι παρόμοιο είχε συμβεί κατά τη συζήτηση του θέματος στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Λίγο πριν, κι ενώ ο Πρόεδρος της ΠΕΔΑ εξειδίκευε την πρότασή του, ο Σωτήρης Ντούρος χρησιμοποίησε τη φράση «είμαστε λιγότερο ηλίθιοι απ’ όσο νομίζετε», υποστηρίζοντας ότι δεν έχει κανένα νόημα ο διάλογος, ενώ συνεχίζονται οι εργασίες. Δικαιολογώντας την εισήγησή του και την επιμονή του να μην ζητηθεί η διακοπή των εργασιών, ο Νίκος Σαράντης αποκάλυψε τις πραγματικές του διαθέσεις για την Αμυγδαλέζα.. «Δεν είναι δυνατό να διακόπτονται τα πάντα, κατά την προεκλογική περίοδο», δήλωσε κι αυτό εκφράστηκε στην απόφαση της ΠΕΔΑ, που, πέραν πάσης αμφιβολίας, συμβάλει στη δημιουργία τετελεσμένων σε βάρος του Δήμου Αχαρνών…

ΠΑΙΖΟΥΝ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ ΟΙ ΠΑΣΟΚΟΙ-ΜΕ Η ΧΩΡΙΣ ΤΑΜΠΕΛΑ- ΣΤΟ ΜΕΝΙΔΙ, ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΜΥΓΔΑΛΕΖΑ.

Ένταση και μπουκάλια στο χθεσινό Δ.Σ στις Αχαρνές

Επεισοδιακά εξελίχθηκε η συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Αχαρνών, την Πέμπτη 26 Απριλίου, με αφορμή το θέμα της Αμυγδαλέζας. Αντεγκλήσεις,φωνές ακόμα και μπουκάλια νερού επιστρατεύθηκαν στη μάχη των επιχειρημάτων Δημοτικών Συμβούλων οι οποίοι ναι μεν συμφωνούν στη μη δημιουργία κέντρου αλλά διαφωνούν ως προς την προσέγγιση του όλου θέματος. Η ένταση κορυφώθηκε τη στιγμή που ο Δημοτικός Σύμβουλος Παναγιώτης Γρηγοριάδης, ο οποίος συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις που γίνονται καθημερινώς στην Αμυγδαλέζα ζήτησε από το Δημοτικό Συμβούλιο να σταθεί στο πλευρό όσων διαδηλώνουν. «Να πάρουμε τον νόμο στα χέρια μας» είπε χαρακτηριστικά προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Δημάρχου Σωτήρη Ντούρου και του Αντιδήμαρχου Σχεδιασμού και Ανάπυξης Παναγιώτη Αναγνωστόπουλο ο οποίος του ζήτησε να σταματήσει να ρεζιλεύει την πόλη με αυτά που κάνει, τονίζοντάς του ότι καταντά γελοίος. Αμέσως, ο κ. Γρηγοριάδης σηκώθηκε από τη θέση του και πέταξε το μπουκάλι με το νερό που είχε μπροστά του προς το έδρανο του κ. Αναγνωστόπουλου. Χρειάστηκε η παρέμβαση των ψυχραιμότερων για να επέλθει η ηρεμία και να συνεχιστεί το Δημοτικό Συμβούλιο, ενώ εξοργισμένος ήταν για πολλή ώρα και ο Δήμαρχος. «Το Δημοτικό Συμβούλιο έχει πολιτική άποψη κι αυτήν εκφράζει εδώ μέσα», είπε ο κ. Ντούρος εισπράττοντας την απάντηση του κ. Γρηγοριάδη ότι κάποιοι παίζουν την πόλη μας σε μια ζαριά. «Δεν ξέρω τι είναι ζαριά γιατί δεν έχω παίξει ποτέ ούτε κι έχω δει» ανταπάντησε ο Δήμαρχος. Στην τοποθετησή του ο κ. Ντούρος είπε ότι ορισμένοι έχουν παρεκτραπεί και ακολουθούν τακτικές που δε συνάδουν με τον αγώνα που δίνεται. «Στο πανηγύρι της Ζωοδόχου Πηγής ήρθαν με το έτσι θέλω και ανήρτησαν πανώ την πρώτη μέρα, απειλώντας μάλιστα την ακεραιότητα Δημοτικής Συμβούλου και της γραμματέας μου. Ήρθαν και στο σπίτι μου και με απείλησαν ενώ παίρνουν τηλέφωνο στο δημαρχείο και λένε ότι θα κάψουν την οικία μου. Δεν θα υποπέσω στην παγίδα αυτή», ξεκαθάρισε ο κ. Ντούρος. Συντάχθηκε απο τον/την Άννα Χοχλάκη

"Βοήθεια για το Παιδί": Αλληλεγγύη οργανωμένη, ενεργητική ζωντανή, θετική και έμπραχτη, είναι ο πρώτος όρος της σωτηρίας.

Ανακοίνωση της Επιτροπής Αλληλεγγύης "Βοήθεια για το Παιδί".


 Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων! 
Να το σύνθημα μιας καινούργιας δράσης, που μπορεί να φέρει τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα!




«Μέσα σ' αυτή τη φοβερή στιγμή της παγκόσμιας κρίσης πλήθυνε το κακό, που ήτανε πάντα πολύ, μεγάλωσε η αθλιότητα των απαθλιωμένων ανθρώπων. Ο εργάτης, ο φτωχός αγρότης, ο μικροεπαγγελματίας, ο υπάλληλος ζούνε μέσα σε μια αδιάκοπη αγωνία. Από τη μια βλέπουνε το πενιχρό τους μεροδούλι να γίνεται κάθε μέρα λιγότερο , τη στιγμή που όλα ακριβαίνουν, ή βλέπουνε τα λιγοστά προϊόντα του ολόχρονου μόχθου τους να μένουν απούλητα ή να πουλιούνται σε τιμές εξευτελιστικές. Από την άλλη, κάθε μέρα κρούει την πόρτα τους το σκιάχτρο της αναδουλιάς με τη συντρόφισσά της, την πείνα. Και σ' όσα σπίτια μπει μέσα το μεγάλο κακό ρημάζουνε πια.
Άγριος πόλεμος κοινωνικός έχει ξεσπάσει και οι πεινασμένοι διεκδικώντας τα πιο απλά δικαιώματά τους στη ζωή, γίνονται θύματα κι από τούτη την πλευρά. Μα απ' όλους τους κυνηγημένους και τους απόκληρους τα τραγικότερα θύματα είναι τα παιδιά. Το παιδί του προλετάριου, το παιδί του φτωχού αγρότη, το εργαζόμενο παιδί, το παιδί του βιοπαλαιστή ήτανε πάντα σε θέση σκληρή και μειονεκτική. Μα τώρα έγινε πια η μοίρα του αβάσταχτη. Η φτωχή μάνα, που είναι υποχρεωμένη να δουλέβει από την αυγή ως τη νύχτα μακριά από το σπίτι της, αφήνει τα παιδιά της ολημερίς στο έλεος του δρόμου, του διαβάτη και της γειτόνισσας, τ' αφήνει να κυλιούνται στη λάσπη και στο χώμα για να τους φέρει το βράδυ λίγο ψωμί, χωρίς να προφταίνει και χωρίς να μπορεί ούτε μια ματιά να τους ρίξει, σκοτωμένη καθώς είναι από την κούραση.
Κι αν η μάνα μένει στο σπίτι, πού να προφτάσει ο πατέρας ν' αντικρίσει το έξοδο για τα παιδιά με το μικρό του μεροκάματο. Κι αν δεν έχει δουλειά ούτε η μάνα ούτε ο πατέρας, γιατί είναι άνεργος ή απεργός; Ξυπολυσιά και αρρώστια και πείνα και κρύο και ακαθαρσία και αμορφωσιά και βούρκος και βάσανα σωματικά και κόλαση ψυχική, είναι η μοίρα των φτωχών παιδιών. Διπλή και τριπλή εκμετάλλεψη, ξύλο και εξαθλίωση και εξαχρείωση γεμάτη είναι η ζωή του εργαζόμενου παιδιού. Το πικρότερο κατακάθι της προλεταριακής δυστυχίας αυτά το πίνουν, το μαρτυρικό στεφάνι αυτά το φορούν. Τα φτωχά παιδιά είναι των σκλάβων οι σκλάβοι, των πεινασμένων οι πεινασμένοι, των παγωμένων οι παγωμένοι, των άρρωστων οι άρρωστοι, των απόκληρων οι απόκληροι. Αυτά μπαίνουνε στην κόλαση με το πρώτο αντίκρισμα της ζωής. Την ηλικία της χαράς, της ξενοιασιάς και του γέλιου αυτά δεν τη γνωρίζουν.
Απέναντι στην απέραντη τούτη τραγωδία, που πλημμυρίζει τα σκοτεινά υπόγεια και τις υγρές αυλές μέσα στις πολιτείες, τα χαμόσπιτα των συνοικισμών και τις καλύβες της αγροτιάς σ' όλη τη χώρα, η βοήθεια που η επίσημη και ιδιωτική φιλανθρωπία καταπιάνεται να δώσει δεν είναι ούτε σα σταγόνα νερού σε φλογισμένο καμίνι. Τα ελατήριά της άλλως τε δεν είναι καθαρά. Για να υπάρχει της χρειάζεται να υπάρχουνε θύματα. Ο φτωχός εργαζόμενος λαός που είναι το θύμα, και τα παιδιά που είναι διπλά θύματα, πρέπει να ζητήσουνε και να βρούνε τη βοήθεια και την απολύτρωση από τον ίδιο τον εαυτό τους.
Δεν πρέπει να περιμένουν τη σωτηρία τους από την άλλη πλευρά. Και του πιο αδύνατου η δύναμη διπλασιάζεται, όταν ενώσει τη λιγοστή του μπόρεση με την προσπάθεια των συντρόφων του. Όταν ο εργάτης , ο αγρότης, ο φτωχός εργαζόμενος λαός νιώσει μιαν ολοκληρωτική αλληλεγγύη να τον ενώνει με όλους τους συντρόφους του στη δυστυχία και μέσα στα σύνορα της χώρας κι όξω απ' αυτή σ' όλες τις χώρες της γης, και όταν κινηθεί ομόψυχα και ολόψυχα να βοηθήσει τον εαυτό του και τους άλλους, τότε θα βρει το δρόμο της ανακούφισης και της σωτηρίας. Αλληλεγγύη των δυστυχισμένων! Να το σύνθημα μιας καινούργιας δράσης, που μπορεί να φέρει τα πιο χειροπιαστά αποτελέσματα. Αλληλεγγύη οργανωμένη, ενεργητική ζωντανή, θετική και έμπραχτη, είναι ο πρώτος όρος της σωτηρίας.
Η εργατική τάξη, το πιο συνειδητό και το πιο οργανωμένο κομμάτι του εργαζόμενου λαού, πρέπει να βαδίσει πρώτη το δρόμο αυτό στην ολότητά της, απάνω από τα κόμματα και κάθε πολιτική διαίρεση.
Αλληλεγγύη και ενότητα. Και μαζί με τον εργαζόμενο φτωχό λαό πρέπει να βαδίσουν όσοι νιώθουν τον εαυτό τους αλληλέγγυο με κείνους, που αγωνίζονται για την απολύτρωση, όσοι νιώθουν και όσοι πονούν. Ελάτε να βοηθήσουμε τα παιδιά! Ελάτε να οργανώσουμε την αλληλεγγύη σε τούτο τον τομέα. Να βοηθήσουμε το ξύπνημα και τη συνειδητοποίηση της αλληλεγγύης, να βοηθήσουμε να φανερωθεί έμπραχτα στο πρόβλημα του φτωχού παιδιού. Η αλληλεγγύη των εργαζομένων κάνει θάματα. Μα και το πιο μικρό βήμα που μπορεί να γίνει απάνω σε τούτο το σωστό δρόμο, θα έχει τεράστια σημασία. Γιατί θα ξυπνήσει τη συνείδηση του σκοτεινού δρόμου σε χιλιάδες χιλιάδων ανθρώπους. Όσοι μπορούν, όσοι θέλουν, όσοι νιώθουν, ας κινηθούν. Τώρα είναι η στιγμή. Κάθε μέρα που περνάει θέτει τα προβλήματα οξύτερα και επιταχτικότερα. Ο αγώνας για τα δικαιώματα του παιδιού του εργαζόμενου λαού είναι ένας ευγενικός αγώνας".
Αυτά έλεγε ο Δημήτρης Γληνός, ο πρωτοπόρο κομμουνιστής διανοούμενος και παιδαγωγός,  το 1932, την χρονιά που το νεοελληνικό κράτος πτώχευσε επίσημα για δεύτερη φορά, μέσα σε 40 χρόνια. 
Σήμερα, 80 χρόνια μετά,  οι συνθήκες είναι παρόμοιες, τηρουμένων των αναλογιών. 
Οι άνεργοι πλησιάζουν το ενάμισυ  εκατομμύριο,  και κοντά σε αυτούς θα πρέπει να προσθέσει κανείς, εκατοντάδες χιλιάδες  επισφαλώς εργαζομένους,   δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες που κάθε μήνα βάζουν λουκέτο στα μαγαζιά τους,   και χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά που νοιώθουν τη θηλιά του τοκογλύφου να σφίγγει γύρω από το λαιμό τους. Οι αυτοκτονίες που καθημερινά πολλαπλασιάζονται, δείχνουν το αδιέξοδο που έχουν φέρει τις πλατιές λαικές μάζες, τα κόμματα του μεγάλου κεφαλαίου (ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ), που κυβέρνησαν τον τόπο από το 1974 μέχρι σήμερα.
Τα μεγαλύτερα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης (γιατί περί αυτού πρόκειται) είναι, όπως πάντα τα παιδιά.
Καθήκον όλων μας, και πρώτα από όλα των συνειδητών πολιτών της Πατρίδας μας, είναι να σταθούμε αλληλέγγυοι στους εργαζόμενους και τα παιδιά τους  που το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ καταδίκασαν στην ανεργία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Να τους εξηγήσουμε ότι δεν φταίνε οι ίδιοι που δεν έχουν δουλειά, ψωμί και φαγητό στο καθημερινό τραπέζι, αλλά το καπιταλιστικό σύστημα που πρέπει να παραχωρήσει, και με τον δικό τους αγώνα, τη θέση του σε μια γνήσια Λαική Εξουσία, από το Λαό και για τον Λαό.
Η Επιτροπή Αλληλεγγύης "Βοήθεια για το Παιδί" που απαρτίζεται από ενεργούς και ενήμερους πολίτες, και δρά σε Ηλιούπολη, Αργυρούπολη και Ελληνικό, χάρη στη λαική αλληλεγγύη, μοίρασε την Μεγάλη Εβδομάδα, δεκάδες δέματα με τρόφιμα και ρούχα, σε οικογένειες που οι γονείς είναι άνεργοι  και έχουν από  ένα έως τέσσερα παιδιά.
Σε αυτή την προσπάθεια, να μην αφήσουμε κανένα παιδί να γονατίσει από την πείνα, ας έρθουν μαζί μας, όσοι θέλουνε να προσφέρουν και τις πιο μικρές υπηρεσίες στο μεγάλο τούτο έργο. Η βοήθειά τους θα είναι πολύτιμη. Μια οργανωτική επιτροπή πρέπει να πάρει στα χέρια της το ζήτημα αμέσως. Μια εντατική δουλειά πρέπει ν' αρχίσει, που θα ξυπνήσει, θα φωτίσει θα κινητοποιήσει μάζες και που πριν απ' όλα θα διοργανώσει έμπρακτη αλληλεγγύη, θα δώσει άμεση βοήθεια για το παιδί.