ΠΑΡΑΙΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΝΤΟΥΡΟΥ

Μόνο ο Λαζάρου θα παραιτηθεί απο αντιδήμαρχος του Ντούρου, η μήπως  θα ακολουθήσει κι΄άλλος αυτή την εβδομάδα;

Σε διαδικασία αποσύνθεσης ο συνδυασμός του Σωτήρη Ντούρου στις Αχαρνές

Σε πλήρη αδυναμία να ελέγξει την δημοτική του ομάδα, βρίσκεται ο δήμαρχος Αχαρνών Σωτ. Ντούρος.

Κινήσεις αμφισβητήσεις του, αναμένονται το αμέσως επόμενο διάστημα. Δεν αποκλείονται και ατομικές ή ομαδικές ανεξαρτητοποιήσεις.

Η Ιστορία θα έπρεπε να διδάσκει...

Του Δημήτρη Μυ

Παρακολουθούμε – μάλλον χωρίς να συνειδητοποιούμε την επικίνδυνη σημασία της – τη γερμανική προσπάθεια για την αναθεώρηση των Συνθηκών που συνθέτουν το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Θα δείχναμε όλοι μας μεγαλύτερη προσοχή αν βλέπαμε τις Συνθήκες της Ε.Ε. ως την πολιτική αρχιτεκτονική της (αν)οικοδόμησης της Ευρώπης μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το ενδιαφέρον μας – και η ανησυχία μας – θα έπρεπε να είναι ακόμη μεγαλύτερο, αν είχαμε κατά νου ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος προέκυψε ως αποτέλεσμα των Συνθηκών (σκληροί όροι συνθηκολόγησης) που επιβλήθηκαν στην ηττημένη Γερμανία κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σήμερα η κυρίαρχη στο οικονομικό επίπεδο Γερμανία θεωρεί πως έφτασε η ώρα να ξαναγράψει (αναθεωρήσει) κατά το συμφέρον της τις Ευρωπαϊκές Συνθήκες και να επιβάλει τον πολιτικό της έλεγχο σε όλη την Ευρώπη. Το Βερολίνο, αν και δεν θα έπρεπε, ξεχνά ότι σπανίως τέτοιας έκτασης αναθεωρήσεις Συνθηκών γίνεται απλώς με μελάνι....

Η Γερμανική Ευρώπη

Το Βερολίνο, αξιοποιώντας την κρίση χρέους στην ευρωζώνη, σπεύδει να επιβάλει την (πολιτική) ηγεμονία του. Η αλλαγή των Συνθηκών που προωθεί μοιάζει με όρους που επιβάλλονται σε ηττημένους.

Από διπλωματικής άποψης (σύμφωνα με τον ορισμό της Βικιπαίδεια) Συνθήκη (Convention ή Treaty) χαρακτηρίζεται κάθε συμφωνία που παρέχει συγκλίνουσες βουλήσεις ή σύμπτωση δύο ή περισσοτέρων υποκειμένων (μερών) του Διεθνούς Δικαίου, καθώς και το έγγραφο, στο κείμενο του οποίου διατυπώνονται αυτές.

Το Βερολίνο και ο στενός πυρήνας των Βορειοευρωπαίων, με τη Γαλλία από κοντά (χωρίς να είναι βέβαιη η μακροημέρευση του γαλλογερμανικού άξονα), έχοντας τινάξει στον αέρα τις οικονομίες της περιφέρειας, τώρα, προκειμένου να τις... διασώσουν, ζητούν ως αντάλλαγμα συνθηκολόγηση. Δηλαδή απόλυτο δημοσιονομικό και πολιτικό έλεγχο. Σαν νικητές πολέμου. Με το «έτσι θέλω» και πέρα από όσα περί αναθεώρησης προβλέπουν οι ίδιες οι Συνθήκες.

Ξεχνούν, προφανώς, οι Γερμανοί πού οδηγήθηκαν (μαζί με ολόκληρο τον κόσμο) ως συνέπεια των δυσβάσταχτων συνθηκών που τους επιβλήθηκαν από τους νικητές του Α' Παγκοσμίου Πολέμου...

Τι είδους αναθεώρηση;

Κατά την ευρεία έννοια Αναθεώρηση Συνθήκης ονομάζεται κάθε τροποποίηση των διατάξεων συγκεκριμένης Συνθήκης που μπορεί να επέλθει μόνο κατόπιν κοινής συμφωνίας των κρατών που την έχουν συνομολογήσει.

Κατά τη «στενή ερμηνεία» του όρου, αναθεώρηση σημαίνει τροποποίηση των διατάξεων της συγκεκριμένης συνθήκης ή άλλων συνθηκών σύμφωνα με την προβλεπόμενη από τη συγκεκριμένη συνθήκη ειδική διαδικασία. Δηλαδή διαδικασία που προβλέπει η ίδια η Συνθήκη είτε αμέσως είτε μετά την παρέλευση συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος.

Το άρθρο 48 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί τη νομική βάση η οποία επιτρέπει τη σύγκληση διάσκεψης των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών - μελών (Διακυβερνητικής Διάσκεψης, ΔΚΔ) με στόχο την αναθεώρηση των Συνθηκών. Προβλέπει ότι κάθε κράτος μέλος, ή η Επιτροπή, μπορεί να υποβάλει στο Συμβούλιο σχέδια που να βαίνουν προς την κατεύθυνση μιας τέτοιας αναθεώρησης.

Εάν το Συμβούλιο, ύστερα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή, διατυπώσει ευνοϊκή γνώμη, ο πρόεδρος του Συμβουλίου συγκαλεί τη Διάσκεψη. Στη συνέχεια η έναρξη ισχύος των τυχόν τροποποιήσεων των συνθηκών επέρχεται δύο μήνες μετά την επικύρωσή τους από όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους.

Επικίνδυνη ιστορική αμνησία

Οι γερμανικές δημοκρατικές ευαισθησίες εξανεμίζονται όσο πολλαπλασιάζεται η γερμανική ισχύς και δημιουργείται, με αφορμή την κρίση χρέους, το παράθυρο ευκαιρίας για τη δημιουργία της «γερμανικής Ευρώπης». Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, περί δημοκρατικών διαδικασιών αναθεώρησης των συνθηκών με τη σύμφωνη γνώμη όλων των ισότιμων μελών - μερών πάνε περίπατο.

Οι διαδικασίες της εκτροπής έχουν ήδη αρχίσει, όπως πολύ καλά γνωρίζουμε, στην Ελλάδα με την κυβέρνηση Παπαδήμου και την Ιταλία με την κυβέρνηση Μόντι.

Οι χώρες της περιφέρειας είναι προορισμένες να διακυβερνηθούν από γερμανικές μαριονέτες, οι οποίες θα υπογράψουν όσα το Βερολίνο σχεδιάζει και απαιτεί... Οι λαοί της περιφέρειας της γερμανικής Ευρώπης προορίζονται να πληρώσουν το υψηλό τίμημα της γερμανικής προστασίας. Πόσο διέφερε άραγε ο πολιτικός στόχος του Τρίτου Ράιχ από τη σημερινή επιδίωξη του Βερολίνου;

Η γερμανική ελίτ επανακάμπτει στο προσκήνιο της ιστορίας ξεχνώντας ένα οδυνηρό ιστορικό μάθημα, στο οποίο η ίδια υποβλήθηκε με την ήττα της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Για την ακρίβεια το Βερολίνο φαίνεται να ξεχνά ποιες ήταν οι συνέπειες των σκληρών όρων υποταγής που του επιβλήθηκαν το 1919.

Αξίζει να θυμηθούμε συνοπτικά τι έγινε πριν σχεδόν 100 χρόνια, καθώς η ιστορία έχει την τάση να επαναλαμβάνεται. Η συνθήκη ειρήνης που υπογράφτηκε από την ηττημένη στον πόλεμο Γερμανία ήταν ηΣυνθήκη των Βερσαλλιών την 28η Ιουνίου του 1919. Υπογράφτηκε μεταξύ των Συμμάχων και της Γερμανίας.

Σύμφωνα με αυτή, η Γερμανία υποχρεώθηκε να πληρώσει αποζημιώσεις 226 δισ. χρυσών μάρκων για τις καταστροφές που προκάλεσε στη διάρκεια του πολέμου, να μειώσει τον στρατό της σε 100.000 άνδρεςκαι τον στόλο της σε δυναμικό 108.000 τόνων.

Υποχρεώθηκε επίσης σε μεγάλες εδαφικές παραχωρήσεις: έχασε περίπου 75.000 τ.χλμ. του εδάφους της, με πληθυσμό 7.000.000 κατ. (το μεγαλύτερο μέρος παραχωρήθηκε στην Πολωνία και τη Γαλλία) και όλες τις αποικίες της, από τις οποίες τη μερίδα του λέοντος (73% του εδάφους και 47% του πληθυσμού) πήρε η Αγγλία.

Οι υπόλοιποι όροι της συνθήκης αφορούσαν τη διεθνοποίηση των ποταμών της Γερμανίας, τηναποστρατικοποίηση της περιοχής της Ρηνανίας για 15 χρόνια, τη δήμευση των κάθε είδους γερμανικών αξιών στο εξωτερικό, την παράδοση του 90% του γερμανικού εμπορικού στόλου στους Συμμάχους σε αντάλλαγμα για τις ζημιές που προκλήθηκαν στα συμμαχικά εμπορικά πλοία στη διάρκεια του πολέμου. Επιπλέον η Γερμανία περιορίστηκε αυστηρά τόσο σε θέματα διεθνούς εμπορίου όσο και σε στρατιωτικές δυνάμεις και οργάνωση.

Η νέα «νέα τάξη»

Το ολοκαύτωμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ήταν το αποτέλεσμα της ναζιστικής προσπάθειαςαναθεώρησης των Συνθηκών του Α' Παγκόσμιου Πολέμου. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος στοίχισε στη Γερμανία τη διχοτόμησή της και στον κόσμο μια ψυχροπολεμική αρχιτεκτονική και την ισορροπία του (πυρηνικού) τρόμου.

Για μεγάλο διάστημα αυτής της περιόδου η Δυτική Γερμανία υπήρξε αμερικανικό προτεκτοράτο και προκεχωρημένο φυλάκιο στον «πόλεμο» της Δύσης κατά της Σοβιετικής Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό η Γερμανία βοηθήθηκε να ανοικοδομηθεί και να ανακάμψει οικονομικά. Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου και η επανένωση της Γερμανίας σηματοδότησαν την επανέναρξη της προσπάθειας του Βερολίνου για κυριαρχία.

Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε μια ιστορική στιγμή, κατά την οποία δύο μεγάλες ηπειρωτικές ευρωπαϊκές χώρες,Γερμανία και Ρωσία (ήδη στρατηγικοί εταίροι, ειδικά στον τομέα της ενέργειας και στον τομέα της στρατιωτικής συνεργασίας), οι οποίες σε διαφορετικές ιστορικές στιγμές ηττήθηκαν από τις ΗΠΑ στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και στον Ψυχρό Πόλεμο αντίστοιχα, επανακάμπτουν στο προσκήνιο και είναι έτοιμες να αμφισβητήσουν την τάξη που επέβαλαν οι νικητές.

Η οικονομική κρίση που χτυπά τις ΗΠΑ – αν και δεν περιορίζει τις στρατιωτικές δυνατότητες της αμερικανικής υπερδύναμης – δημιουργεί σε Βερολίνο και Μόσχα μεγάλους πειρασμούς για επανασχεδιασμό του ευρωπαϊκού χάρτη. Πού θα οδηγήσουν αυτές οι αναθεωρητικές τάσεις; Κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει. Η ανάγνωση της Ιστορίας, ωστόσο, μόνο σε απαισιόδοξες εκτιμήσεις και σκέψεις οδηγεί...

πηγή:Ποντίκι

Ηθική ηλιθιότητα…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Πάμπολλοι είναι αυτοί, που χαρακτηρίζουν το σημερινό κοινωνικο-πολιτικό καθεστώς, ως φασιστική χούντα. Η οποία λειτουργεί ως εντολοδόχος του ναζιστικού καθεστώτος του 4ου γερμανικού Ράιχ.

Αλλά υπάρχουν κάποιοι, που αυτήν την πολύφωνη και πολύβουη πραγματικότητα, δεν μπορούν, μέσα στη δική τους ανίατη κώφωση και τύφλωση, να τη δουν και να την πιστέψουν. Με αποτέλεσμα, παρά τα πολύμορφα βασανιστήρια, που υποφέρουν, ένα μέρος του εκλογικού κοπαδιού να επιμένουν να βελάζουν και να σέρνονται ξωπίσω απ’ τα καλοθρεμμένα μπουλντόγκ της εκάστοτε δολοφονικής εξουσίας.

Και έχουν από πάνω και το θράσος να μας λένε: Δεν μπορούμε να μιλάμε για χούντα και φασισμό, αφού η σημερινή πολιτική πραγματικότητα προήλθε ύστερα από εκλογική διαδικασία.

Και δεν μπορούν να καταλάβουν αυτοί και οι πάτρωνές τους ότι μπορούν να λεηλατούν την τσέπη μας και τη ζωή μας, αλλά δεν μπορούν να λεηλατούν τη σκέψη μας και τη συνείδησή μας. Γιατί… Μπορεί η σημερινή πολιτική κατάσταση να προέκυψε ύστερα από εκλογική διαδικασία, αλλά, στην πραγματικότητα, προέκυψε ύστερα από πολλαπλή εξαπάτηση του λαού.

Οπότε, στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με χούντα απατεώνων. Οι οποίοι τα τανκς, που χρησιμοποίησε η χούντα του’67, για να καταλύσουν την ελευθερία του λαού, τα αντικατέστησαν με την πολύμορφη απάτη.

Και, για να γίνει καλύτερα αντιληπτή, όχι απλώς η ομοιότητα, αλλά και η υπέρβαση της τότε χούντας, απ’ το σημερινό καθεστώς, ας κάνουμε κάποιες συγκρίσεις: Η χούντα έστειλε κάποιους στην εξορία. Ενώ το σημερινό καθεστώς στέλνει πάμπολλους νέους μας στην εξορία της ξενιτιάς.

Η Χούντα επιστράτευσε για τους αντιφρονούντες βασανιστήρια, ενώ το σημερινό καθεστώς επιβάλλει στη συντριπτική πλειονότητα του λαού βασανιστήρια, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά. Αποτέλεσμα των οποίων είναι οι αθρόες αυτοκτονίες. Που στην πραγματικότητα είναι δολοφονίες. Πέρα απ’ το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εταιρεία αυτή των εφιαλτών δολοφονεί συνολικά την Ελλάδα και συλλήβδην τους Έλληνες.

Είναι, λοιπόν, προφανές ότι για όλους τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους, πως το σημερινό καθεστώς μετέβαλε τη δημοκρατία σε δημιοκρατία (=κράτος δημίων). Με το ρεσιτάλ ληστρικών μέτρων, που πήραν σε βάρος του λαού. Προκειμένου να πληρώσουν στους τοκογλύφους εκείνα, που αυτοί και το συνάφι τους κατάκλεψαν.

Αλλά εκεί, που υπερέβαλε κάθε έννοια κακοήθειας το σημερινό καθεστώς είναι ο τρόπος είσπραξης του χαρατσιού, που επέβαλε για την ακίνητη περιουσία. Αφού το συνδύασε με τη διακοπή της παροχής του, τόσο απαραίτητου για την επιβίωση του λαού, ηλεκτρικού ρεύματος!

Και θα θέλαμε στο σημείο αυτό να διατυπώσουμε μια πολύ σεμνή, για την περίπτωσή τους, παρατήρηση: Αξιότιμοι κύριοι, μιλάτε συχνά και κόπτεσθε για ηθική και δικαιοσύνη και ευνομία. Την ίδια στιγμή, που αποδεικνύετε έμπρακτα και κατά συρροήν πως όχι μόνο δικαιοσύνη και φιλότιμο και συνείδηση δεν διαθέτετε, αλλά ούτε τουλάχιστο κάποια ίχνη ντροπής! Αφού συλλαμβάνεστε για πολλοστή φορά να κατατρύχεστε, όχι απλά από αναισθησία, αλλά απ’ το χειρότερο απ’ όλα τα νοσήματα, που είναι η ηθική ηλιθιότητα.

Κάποιοι, ωστόσο, δήμαρχοι, διαθέτουν όπως φαίνεται και συνείδηση και φιλότιμο. Γι’ αυτό και πήραν το μέρος του δήμου (= του λαού) και στάθηκαν απέναντι στο κράτος των δημίων. Και απευθυνόμαστε στους υπόλοιπους αξιότιμους δημάρχους οι οποίοι τραμπαλίζονται ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική ηλιθιότητα των πολιτικών πατρώνων τους και τους λέμε: Το θέμα, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι το ποιοι και με ποια κριτήρια θ’ απαλλαγούν απ’ το ηλεκτροκίνητο χαράτσι.

Αλλά το ότι το οποιοδήποτε χαράτσι δεν μπορεί να συνδυάζεται-για κανέναν πολίτη- με την διακοπή της παροχής του νερού ή του ηλεκτρικού ρεύματος. Που είναι κοινωνικά αγαθά αναπαλλοτρίωτα για τον οποιονδήποτε. Πάνω σ’ αυτό το θέμα θα πρέπει να πάρετε ξεκάθαρη θέση: Και ν’ αποδείξετε έμπρακτα, αν είστε με το κράτος του δήμου(=του λαού) ή με το κράτος των δημίων και την ηθική ηλιθιότητά τους.

Για να γνωρίζουν και οι δημότες ποια θέση θα πάρουν στις επόμενες εκλογές:  Ώστε να μην ξαναψηφίσουν δήμιους και ηλίθιους!…

παπα-Ηλίας, 26-11-2011,

Ηθική ηλιθιότητα…

Του παπα Ηλία Υφαντή

Πάμπολλοι είναι αυτοί, που χαρακτηρίζουν το σημερινό κοινωνικο-πολιτικό καθεστώς, ως φασιστική χούντα. Η οποία λειτουργεί ως εντολοδόχος του ναζιστικού καθεστώτος του 4ου γερμανικού Ράιχ.

Αλλά υπάρχουν κάποιοι, που αυτήν την πολύφωνη και πολύβουη πραγματικότητα, δεν μπορούν, μέσα στη δική τους ανίατη κώφωση και τύφλωση, να τη δουν και να την πιστέψουν. Με αποτέλεσμα, παρά τα πολύμορφα βασανιστήρια, που υποφέρουν, ένα μέρος του εκλογικού κοπαδιού να επιμένουν να βελάζουν και να σέρνονται ξωπίσω απ’ τα καλοθρεμμένα μπουλντόγκ της εκάστοτε δολοφονικής εξουσίας.

Και έχουν από πάνω και το θράσος να μας λένε: Δεν μπορούμε να μιλάμε για χούντα και φασισμό, αφού η σημερινή πολιτική πραγματικότητα προήλθε ύστερα από εκλογική διαδικασία.

Και δεν μπορούν να καταλάβουν αυτοί και οι πάτρωνές τους ότι μπορούν να λεηλατούν την τσέπη μας και τη ζωή μας, αλλά δεν μπορούν να λεηλατούν τη σκέψη μας και τη συνείδησή μας. Γιατί… Μπορεί η σημερινή πολιτική κατάσταση να προέκυψε ύστερα από εκλογική διαδικασία, αλλά, στην πραγματικότητα, προέκυψε ύστερα από πολλαπλή εξαπάτηση του λαού.

Οπότε, στην προκειμένη περίπτωση, έχουμε να κάνουμε με χούντα απατεώνων. Οι οποίοι τα τανκς, που χρησιμοποίησε η χούντα του’67, για να καταλύσουν την ελευθερία του λαού, τα αντικατέστησαν με την πολύμορφη απάτη.

Και, για να γίνει καλύτερα αντιληπτή, όχι απλώς η ομοιότητα, αλλά και η υπέρβαση της τότε χούντας, απ’ το σημερινό καθεστώς, ας κάνουμε κάποιες συγκρίσεις: Η χούντα έστειλε κάποιους στην εξορία. Ενώ το σημερινό καθεστώς στέλνει πάμπολλους νέους μας στην εξορία της ξενιτιάς.

Η Χούντα επιστράτευσε για τους αντιφρονούντες βασανιστήρια, ενώ το σημερινό καθεστώς επιβάλλει στη συντριπτική πλειονότητα του λαού βασανιστήρια, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ηθικά. Αποτέλεσμα των οποίων είναι οι αθρόες αυτοκτονίες. Που στην πραγματικότητα είναι δολοφονίες. Πέρα απ’ το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι η εταιρεία αυτή των εφιαλτών δολοφονεί συνολικά την Ελλάδα και συλλήβδην τους Έλληνες.

Είναι, λοιπόν, προφανές ότι για όλους τους παραπάνω λόγους και πολλούς άλλους, πως το σημερινό καθεστώς μετέβαλε τη δημοκρατία σε δημιοκρατία (=κράτος δημίων). Με το ρεσιτάλ ληστρικών μέτρων, που πήραν σε βάρος του λαού. Προκειμένου να πληρώσουν στους τοκογλύφους εκείνα, που αυτοί και το συνάφι τους κατάκλεψαν.

Αλλά εκεί, που υπερέβαλε κάθε έννοια κακοήθειας το σημερινό καθεστώς είναι ο τρόπος είσπραξης του χαρατσιού, που επέβαλε για την ακίνητη περιουσία. Αφού το συνδύασε με τη διακοπή της παροχής του, τόσο απαραίτητου για την επιβίωση του λαού, ηλεκτρικού ρεύματος!

Και θα θέλαμε στο σημείο αυτό να διατυπώσουμε μια πολύ σεμνή, για την περίπτωσή τους, παρατήρηση: Αξιότιμοι κύριοι, μιλάτε συχνά και κόπτεσθε για ηθική και δικαιοσύνη και ευνομία. Την ίδια στιγμή, που αποδεικνύετε έμπρακτα και κατά συρροήν πως όχι μόνο δικαιοσύνη και φιλότιμο και συνείδηση δεν διαθέτετε, αλλά ούτε τουλάχιστο κάποια ίχνη ντροπής! Αφού συλλαμβάνεστε για πολλοστή φορά να κατατρύχεστε, όχι απλά από αναισθησία, αλλά απ’ το χειρότερο απ’ όλα τα νοσήματα, που είναι η ηθική ηλιθιότητα.

Κάποιοι, ωστόσο, δήμαρχοι, διαθέτουν όπως φαίνεται και συνείδηση και φιλότιμο. Γι’ αυτό και πήραν το μέρος του δήμου (= του λαού) και στάθηκαν απέναντι στο κράτος των δημίων. Και απευθυνόμαστε στους υπόλοιπους αξιότιμους δημάρχους οι οποίοι τραμπαλίζονται ανάμεσα στη δικαιοσύνη και την ηθική ηλιθιότητα των πολιτικών πατρώνων τους και τους λέμε: Το θέμα, στην προκειμένη περίπτωση, δεν είναι το ποιοι και με ποια κριτήρια θ’ απαλλαγούν απ’ το ηλεκτροκίνητο χαράτσι.

Αλλά το ότι το οποιοδήποτε χαράτσι δεν μπορεί να συνδυάζεται-για κανέναν πολίτη- με την διακοπή της παροχής του νερού ή του ηλεκτρικού ρεύματος. Που είναι κοινωνικά αγαθά αναπαλλοτρίωτα για τον οποιονδήποτε. Πάνω σ’ αυτό το θέμα θα πρέπει να πάρετε ξεκάθαρη θέση: Και ν’ αποδείξετε έμπρακτα, αν είστε με το κράτος του δήμου(=του λαού) ή με το κράτος των δημίων και την ηθική ηλιθιότητά τους.

Για να γνωρίζουν και οι δημότες ποια θέση θα πάρουν στις επόμενες εκλογές:  Ώστε να μην ξαναψηφίσουν δήμιους και ηλίθιους!…

παπα-Ηλίας, 26-11-2011,